بعد از شهادت امير المؤمنين عليه السّلام كه بار ديگر اختناق شديد اجتماعى بر عليه شيعيان در دوران معاويه و يزيد و مروانيان حاكم شد ، سليم آنقدر در كتمان كار خود با مهارت عمل كرد كه توانست اضافه بر حفظ كتاب خود و ادامهء تدوين آن ، از اسرار معاويه هم اطلاع پيدا كند و آنها را در كتاب خود ثبت كند كه نامهء محرمانهء معاويه به زياد از نمونه‌هاى آن است . دوّم : دقّت و جستجو در ثبت مطالب اين اخلاق كه بايد همراه تأليف باشد در سليم به حد بالايى وجود داشت ، آن هم در عصرى كه هنوز قواعد مفصلى براى تأليف كتاب مطرح نبوده است . سليم هنگام يادگيرى مطالب ، سؤالاتى را كه احتمالا بذهن خطور مىكند شخصا مطرح مىكرد و جواب آنها را نيز مىگرفت . از سويى زمان روايت و مكان آن و شرايطى كه در آن اتّفاق افتاده همه را ثبت مىنمود . او براى اطمينان و محكم كارى ، مطالب را بر ائمه عليهم السّلام عرضه مىكرد تا يك بار ديگر از صحت آن اطمينان حاصل كند . سليم براى بدست آوردن جزئيّات بيشتر قضايا ، يك جريان را از چند نفر سؤال مىكرد و به مسافرتهايى اقدام مىنمود . او سؤالات مهمّى در جنبه‌هاى عقيدتى از ائمه عليهم السّلام پرسيده و جواب آنها را ثبت كرده است . حتّى گاهى از دشمنان اهل بيت عليهم السّلام در بارهء كارها و بدعتهايشان سؤال مىكرد و از زبان خودشان اقرار مىگرفت . هر گاه سليم متوجّه يك واقعهء مهم در بلاد اسلامى مىشد سعى مىكرد شخصا حاضر شود تا دقيقا آنچه اتفاق مىافتد ثبت نمايد كه حضور او در سفر معاويه به مدينه از نمونه‌هاى آن است . پس از چنين زحمات طاقت فرسا و تلاش بىوقفه ، و نيز در سايهء كتمان شديد و دقّت كامل در ثبت و ضبط قضايا ، اينك سليم ثمرهء شصت سال زحمتش را در مقابل خود مىبيند . و در اين حال با آخرين ضربه از طرف دشمنان امير المؤمنين عليه السّلام روبرو مىشود . اينك سليم و كتابش با چنگال خون آشامى همچون حجّاج روبرو هستند ، و اين سليم است كه بايد آخرين تصميم را بگيرد .